Het eerste moon bounce experiment

Samenvatting

65 Jaar geleden voerde het U.S. Army Signal Corps het eerste moonbounce experiment, met gebruikmaking van een opgevoerde WW-II radar installatie
 

Het eerste moon bounce experiment

65 Jaar geleden op 10 januanri 1946 voerde het U.S. Army Signal Corps een experiment uit.om te zien of men een radio signaal in de ruimte kon zenden en dan weer terug te ontvangen via weerkaatsing aan de maan.

Dit project, Project Diana, was het eerste experiment waarbij men verder dan de ionosfeer terecht kwam en markeerde daarbij de eerste maal dat de USA iets doelbewust de ruimte in schoot.
Diana had ten doel om een methode te vinden om intercontinetale raketten te kunnen volgen die hun baan boven de ionosfeer hadden. De ervaringen uit de WW-II hadden immers uitgewezen dat HF signalen terugkaatsten via geioniseerde lagen in de atmosfeer en dat VHF signalen de ionosfeer wel konden doordringen.

De proef werd uitgevoerd met een opgevoerde SCR-271 radar set uit de oorlog, waarvan de antenne uitsluitend in het horizontale vlak kon draaien, Dus moest men wachten op het moment dat de maan in de bundel van de antenne stond. Het resultaat verraste de wereld: voor het eerst kon men communiceren met objecten in de ruimte.
Op 111.5 MHz werd een 3 kW pulse in de antenne gestuurd, gezien de toenmalige stad der techniek was dit een enorme prestatie. En de circa 2,5 seconden later ontvangen zwakke echo had maar een vermogen van de orde van 1/1000 picoWatt.



De zender was opgebouwd als volgt. De frequentie van een kristaloscillator op 512 kHz wordt via een 24 maal vermenigvuldiger op 12,4 MHz gebracht. Dat signaal wordt om de 4 seconden aan/uit geschakeld. Daarna volgt een 9 maal vermenigvuldiger en een klasse C vermogensversterker. Versterkt tot 3 kW, door twee maal 6C21 triodes, wordt de vermogenspuls, via de T/R schakelaar naar de antenne geleid.
De echo wordt door de zelfde antenne ontvangen in de uit-periode van de zender en via de T/R schakelaar aan de ontvanger aangeboden. Een HF voorversterker versterkt het uiterst zwakke signaal voordat het wordt aangeboden aan de eerste mixer. Met een 79,1 MHz frequentie, afgeleid van het zender kristal, wordt het signaal nu via een 32,5 MHz versterker trap aan de tweede mixer aangeboden. Daarna volgt een middenfrequent versterkertrap op 6,72 MHz, een derde mixer en een middenfrequent versterker op 1,55 MHz, een detector en een 50 Hz smalle filter-versterker op 180 Hz.
Dit laatste signaal wordt via een LF versterker aan de vertikale as van een oscilloscoop aangeboden. De horizontale as wordt aangestuurd met een zaagtand vormige spanning van 1/4 hertz.

Camp Evans, in Wall New Jersey, de locatie waar Diana plaats vond, is gesloten, maar is nu een 'historische plaats' en herbergt nu InfoAge, een science/historie museum. In 1960 is er een copie van de oorspronkelijke antenne op die plaats herbouwd. OMARC, de lokale radio amateur vereniging is present in het museum. Een verslag van het experiment, met foo's en schema's, is te lezen op de website van InfoAge.

(Pieter J.T.Bruinsma, PA0PHB) 

Referenties, informatie:

Nashua Telegraph herdenkings artikel
OMARC Herdenkings verslag van de lokale radioclub
InfoAge Radar echo's van de maan
WIKI gedetaillerde beschrijving van soortgelijk radarset.
6C21 specifications







lll