Quo vadis - waar eindigt dit?

Samenvatting

Door de toegenomen electromagnetisch interferentie lijkt het onvermijdelijk om meer zendvermogen te gebruiken. Een vermogenswedloop is rampzalig
 

Quo vadis - waar eindigt dit?

08 mei 2010     Richard Arsenault, een adviseur voor radioomroep, had een stoutmoedig idee om de gestoorde radio ontvangst van de middengolf omroep te bestrijden.
Hij heeft aan de FCC, de AT van de USA, het verzoek gedaan om alle AM omroepstations, zo zij willen, toestemming te verlenen om overdag hun vermogen te vertienvoudigen. Hij had reeds eerder een soortgelijk verzoek gedaan

Volgens Arnault heeft de AM omroep ernstig te lijden door storingen veroorzaakt door de moderne technologie. Hij noemt met name PLT, breedband transmissie over het elektriciteitsnet, computers, huishoudelijke apparatuur zoals microgolfovens, TL-verlichting met ingebouwde switching-mode elektronica en bijna alle andere elektronische apparatuur. Volgens hem is AM radio in veel gebieden vrijwel waardeloos geworden.

Wederzijdse beinvloeding door stations die overdag op naburige frequenties of door stations die op de zelfde frequenties werken is geen factor van betekenis meer. Vroeger was dat een van de belangrijkste criteria voor de frequentie toewijzing aan omroepzenders. In die tijd waren storingen veroorzaakt door elektrische apparaten minimaal en interferentie van digitale elektronica bestond gewoonweg niet. Helaas is toen geen rekening gehouden met de toekomstige vervuiling van de ether door de moderne digitale elektronica.

Er zijn helaas maar weinig radio-ontvangers die een enigszins redelijke ontvangst mogelijk maken in het dekkingsgebied tot 500 microvolt per meter, volgens Arnault, we zitten nu met de situatie dat de omroepstations elkaar het leven niet zuur maken, maar de luisteraars geen protectie krijgen tegen de intense elektromagnetische interferentie van onbedoelde 'zenders'. Hij wil daarom dat de FCC zich opnieuw over de problematiek van ongestoorde ontvangst bezint. Elektromagnetisch storingen zijn onderdeel van ons dagelijks leven geworden en zullen alleen nog maar toenemen.

Het opvoeren van het vermogen van de omroepzenders zal de onderlingen beinvloeding van de omroepstations niet veranderen, maar wel een toename van de signaal-ruis verhouding veroorzaken. Arnault pleit daarom voor een tienvoudige verhoging en indien dit niet mogelijk is, dan minimaal viervoudig. Minder dan verdubbeling, 3 dB, zou nauwelijks effect hebben.
De interferentie gedurende de nachtelijke uren is complexer van aard, daarom stelt hij voor om deze vermogenstoename in de daglichturen voor een periode van 5 jaar toe te staan. Zonder ingrijpen zal de rol van AM omroep snel afnemen.

In Nederland is de rol van de middengolf al vrijwel nihil ten gunste van de VHF-band, echter in veel landen zijn de omstandigheden ongunstiger voor FM omroep en vervult AM middengolf nog een belangrijke lokale rol.

In de wereld van de radioamateur is de storingsproblematiek groot. In de bebouwde kom is S9 al een normale waarde voor het stoorniveau in de 80 meter band, dat is minstens 100 maal meer dan vroeger. We zijn allemaal wel eens geconfronteerd met torende schakelende voedingen, PLT en dergelijke. Klagen over PLT heeft weinig zin, voor dat je het weet heb je de dreiging van een proces aan je broek van een importeur van deze illegale
zenders.

Hoe lossen wij dit probleem op? We willen toch alle banden blijven werken en zeker de 8- en 40 meter banden?
Reeds vele jaren plegen fanatieke radioamateurs zich bij voorbeeld tijdens speciale weekenden met contesten bezig te houden, vaak op een locatie in een buitengebied. Het is meestal niet in de zomermaanden, dus in het 's nachts erg koud. Een serieuze contestploeg schaft zich daarom een of meerdere 'kilowatters' aan. Die worden dan onder tafel gezet ... uiteraard om de voeten te warmen.
Moet de radioamateur die thuis zijn hobby bedrijft nu ook naar dit middel grijpen? Waar eindigt het dan? Met slecht enkele watts vermogen kom je op HF al de gehele wereld rond. Helaas kan je tegenstation niet meer horen door de elektromagnetische stoorzenders die in grote getale op de loer liggen.
Bij rampen zijn de radioamateurs vaak de eersten die voor noodcommunicatie zorgen. Gelukkig speelt dat het elektromagnetische storingsprobleem nauwelijks een rol, immers de elektriciteitsvoorziening is dan meestal uitgevallen. Maar helaas, onze overheid voorziet ons geen ramp in de komende jaren.
Een vermogenswedloop is rampzalig, het wordt daarom hoog tijd dat er tegen de vervuilers wordt opgetreden.

(Pieter J.T.Bruinsma, PA0PHB) 

Referenties, informatie:

Radio World

lll