Delftse wolkenradar ziet waterdruppels

Samenvatting

Het IRCTR)van de TU Delft de PARSAX-radar in gebruik genomen. De resolutie van deze wolken radar is zo groot dat er onderzoek naar waterdruppels in wolken mee gedaan kan worden
 

Delftse wolkenradar ziet waterdruppels

(29 jan 2010)    Eind 2009 heeft het International Research Centre for Telecommunications and Radar (IRCTR) van de TU Delft de PARSAX-radar in gebruik genomen. Dankzij zijn hoge resolutie kan PARSAX kleine deeltjes, zoals waterdruppels in wolken, onderscheiden. Hiermee kunnen onderzoekers het ontstaan en de levensduur van waterdruppels in een wolk volgen.
Zo wordt het mogelijk in detail te volgen hoe wolken ontstaan en verdwijnen. Dat dicht een gat in de bestaande waarnemingstechnieken voor onderzoek van de dampkring. Hoewel wolken een belangrijke rol in de dampkring spelen, zijn ze tot op heden nauwelijks te vangen in de modellen die klimaatonderzoekers gebruiken.

Waar de resolutie ooit een kilometer was, bedraagt ze nu drie meter, zodat een luchtkolom van vijftien kilometer in vijfduizend stukjes te hakken valt.
Dat is te danken aan snellere componenten. Er zijn nu analoog-digitaal converters gebruikt die met 400 in plaats van 2 MHz kunnen samplen.
Naast de snelheid van de elektronica is een tweede technische vernieuwing essentieel voor het bereiken van een hogere precisie. De radar maakt gebruik van twee signalen die loodrecht op elkaar staan en een tegengestelde fase hebben. De oude radar zond en ontving die na elkaar. Als het object in de tussentijd verschuift – en bij wolken kan dat met twintig meter per seconde gaan – betekent dit dat de twee metingen niet helemaal vergelijkbaar zijn. Parsax verzendt de orthogonale signalen simultaan. Daardoor meten ze de vorm en positie van de wolk op exact hetzelfde moment. Een enkele meting duurt doorgaans een milliseconde, zodat ook de resolutie in de tijd aanzienlijk is verkort.

Gebruikers van PARSAX zijn naast de Delftse onderzoekers het KNMI, Thales, Wageningen Universiteit en TNO.

(Pieter J.T.Bruinsma, PA0PHB) 

Referenties, informatie:

TU Delft
Technisch Weeekblad





lll