|
Graaf Alessandro Giuseppe Antonio Volta werd op 18 februari 1745
geboren in Como, Lombardije. Als kleuter zag het er niet naar
uit, dat hij een wonderkind zou worden. Tot zijn vierde jaar kon
hij nog niet spreken en zijn familie waren ervan overtuiged, dat
hij een achterblijver was. Maar, in zijn zevende jaar, toen zijn
vader overleden was, hij begon goed vooruit te gaan. Op zijn
veertiende besloot hij natuurkundige te worden.
Volta werd
geboeid door het fenomeen van de eeuw, elektriciteit. Hij werd er
zo door bekoord, dat hij er een uitstekend gedicht in het Latijn
over schreef. In 1774 werd hij benoemd tot professor in de
natuurkunde aan de hogeschool van Como en in het volgende jaar
vond hij de 'elektrofoor' uit, een ladingverzamelende machine.
Volta begon bekend te worden. In 1778 was Volta de eerste, die
het methaangas uit een samenstelsel van natuurlijke gassen wist
te isoleren. In 1778 werd hij professor aan de universiteit van
Pavia, waar hij zijn werk op het gebied van elektriciteit voort
zette.
Hij deed nog meer uitvindingen op het gebied van statische
elektriciteit. Zijn belangrijkste prestaties waren niet op
het gebied van de statische, maar van de dynamische elektriciteit,
de elektrische stroom. Hij volgde de experimenten van zijn
viend Galvani, die hem brieven stuurde over het onderwerp, waarbij
Volta zich afvroeg of de elektrische stroom in de kikkerpoten
uit het weefsel kwam of werd veroorzaakt door de twee
verschillende metalen, die erin gestoken waren. Om dit na te
gaan, besloot hij alleen van metaal gebruik te maken, dus zonder
spierweefsel. Hij ontdekte, dat er een elektrische stroom
ontstond en dus niets met spierweefsel te maken had. Dit werd
een twistpunt tussen de twee Italianen met de Duitser Humboldt,
de voornaamste supporter van Galvani en de Fransman Coulomb, de
voorstander van Volta. Uiteindelijk kreeg Volta gelijk en
Galvani stierf verbitterd.
In 1800 bevestigde Volta zijn
overwinning door de constructie van een toestel dat een grote stroom
kon leveren. Dat was Volta's "elektrische batterij", de eerste
in de geschiedenis.
De uitvinding van deze batterij werd de top
van zijn roem. De z.g.
Zuil van Volta was aanvankelijk samengesteld
uit schaaltjes met een zoutoplossing, die waren verbonden
met elkaar door middel van een koperen boog aan de ene kant en
een van zink of tin aan de andere kant.
Later maakte hij het
eenvoudiger, door kleine ronde plaatjes van koper en zink afwisselend
te stapelen met schijfjes carton, gedrenkt in een zoutoplossing.
Beginnend met koper op de bodem, dan zink, dan carton
werd de zuil opgebouwd. Door de onderkant en de bovenkant te
verbinden, ontstond een elektrische stroom.
(Verkort,
The Italian-American WebSite of New York)
Dit artikel verschenen in het PI4WNO-bulletin.
Onderzoek door PA0PIM, bewerkt door PA0PHB.
| |
